13 March 2017

તું લઇ બેઠો ગણતરી વૈભવોની ,શૂન્યને નિજ સાકાર થવા દે ,મુકુલ દવે 'ચાતક'

તું  લઇ  બેઠો  ગણતરી  વૈભવોની , શૂન્યને  નિજ સાકાર થવા દે ,
પામવા 'સ્વ'ને તું ખુદ તૃષ્ણા વલોવી 'હું' નો પણ કિરતાર થવા દે ,

દ્વાર પર  સાંકળ  લગાવી  છે  જ્યાંથી  સાદ આવે  પ્રત્યક જ  ક્ષણે ,
આંખુ  જગ મંદિર છે  નિજ દ્વારની સાંકળ ઉપર તું  પ્રહાર  થવા દે ,

આંખમાં સપનાજ લઇ ચાલ્યા સતત પહોંચ્યાનો અહેસાસ લઈને ,
બંધ  મુઠ્ઠી  સાવ  ખાલી ખુલ્તાં નિજ  આયના ને આરપાર  થવા દે ,

આંખમાં  શમણાંય  રોપી  હાથમાં  લઇ હાથ  ભીતરમાં હુંજ સરું છું ,
આંખમાં  આંખો  પરોવી  જોયું  આજે  સાચનો તું વિસ્તાર થવા  દે ,

અંતમાં  ઊડી  ગયું  પંખી વિંખાયેલો જ માળો નિજ ડાળીએ  જોઈ ,
મૌન પાછળ લાગણી ઢંકાઈ છે  'મા'  ના  મરમનો  ઉગાર થવા  દે ,

મુકુલ દવે 'ચાતક'

1 March 2017

આ એક માણસ ઓરડામાં પાંગરી ખુશ્બૂ ઘૂંટી જાય અંતમાં,મુકુલ દવે 'ચાતક'

આ    એક  માણસ   ઓરડામાં  પાંગરી   ખુશ્બૂ   ઘૂંટી    જાય    અંતમાં ,
રાત્રે  ય   જાગ્યાની   હયાતીના  એ  પુરાવા  જ   ભૂંસી   જાય   અંતમાં ,

મૂકી   છે   એને   નાવ   'ખુદ'  ની  ભર  દરિયે  વાર્તાના  એ   વંળાકમાં ,
'ખુદ'  ને  જ  જોડી  એક  કાનો  ને  'ખુદા' માં  એ  જ  ડૂબી જાય અંતમાં ,

ને   સૌ પ્રથમ   પળભર  જુએ   આરપાર   એ   મને   દર્પણ   સમજીને ,
ને  છેવટે  કોરી  કિતાબ  સમજી  એ  સઘળી  છાપ  મૂકી  જાય  અંતમાં ,

હું આમ તો પાવક વિસ્તરતી આગ છું પણ જ્યાં સુધી આ સૂર્ય ધખધખે ,
મારો  સમય  જોઈ  સૂરજ  ડૂબાડી  ને  અંધારામાં   લૂંટી   જાય  અંતમાં ,

ને  આખરે  ખુદ  જિંદગીની  જાળમાં  એ  પણ  સમયનો  મર્મ  સમજ્યો ,
આકાશમાં    ઉડી    હવામાં    ફૂગ્ગાની     જેમ    ફૂટી     જાય     અંતમાં

મુકુલ દવે 'ચાતક'

27 December 2016

નાનપણમાં "માં " કહેતી રમકડાંને કાગડો લઈ ગયો ,મુકુલ દવે 'ચાતક'

નાનપણમાં  "માં "  કહેતી  રમકડાંને  કાગડો  લઈ ગયો ,
ભર  જુવાનીમાં જ "માં"  ને ઈશ્વર પણ છળતો લઈ ગયો ,

આડ  "માં" ની  લઈ  સવારે  ને   બપોરે  હું  સંતાઈ  જતો ,
આમ  ખોળો  શોધવા  દીવો  ધર્યો  ત્યાં તણખો લઈ ગયો ,

ખોળું છું "માં" ને રઝળતી લઈ દુવાઓ કોઈ પણ સ્ત્રી મહીં
કૈં  નથી  મળતી  જગત  પટકૂળમાં, એ રણકો  લઈ  ગયો ,

ઉમ્રભર  કૈ  ગાલ  પરનાં  ચુંબનો  ભૂંસાયા  નહીં  આંસુંથી
પ્રેમનાં  સૌ  અસ્તિત્વના  અહેસાસનો   ટહુકો   લઈ  ગયો ,

ટેરવાના   સ્પર્શની   તાસીરમાં ,  ખુશ્બુ  લઈ  રહ્યો  છું  ને
સૌ દુવા  "માં" ની અસરમાં  છે, દુઃખનો સણકો લઈ ગયો ,

મુકુલ દવે 'ચાતક'

25 November 2016

તારા બરફ જેવા સંબંધો ને પ્રખર તડકાથી કોળવા તો દે ,મુકુલ 'ચાતક '

તારા  બરફ  જેવા  સંબંધો  ને    ઉગ્ર  તડકાથી   કોળવા  તો   દે ,
તારા   જ   ઠંડાગાર  ગાત્રો    ઉષ્મીય   શ્વાસોથી  ચોળવા તો   દે ,

તારું જીવન તો આમ તળાવના શાંત જળ મહીં હોવું રહસ્યો સર્જે ,
એમાં   પથ્થર   ફેંકતા   પેદા   થતાં   વલયો   ઢંઢોળવા   તો   દે,

પાણી    વધું    સિંચીશ  તો    ખુલ્લા   ઉઝરડા  સડી   જશે   તીવ્ર
તારાજ   ઘાના   બીજના  કૂંપળ   ક્યાં   ફૂટ્યા  છે  ખોળવા  તો દે,

અહીં રાખને  જો ફૂંકવા જાઓ જીવતા મડદાં ઊભા થતા  હોય તો ,
દીવાનગીની     આગ    તારાજ    લોહીમાં    તું   ઘોળવા  તો   દે,

વરસે  તું  જ્યાં  ઉન્માદમાં વરસાદ થઈ પ્રથમ  તું  બાથમાં  લેજે ,
ને  આભમાં તાક્યા  ન  કર  'ચાતક' તરસ થઇ એને રોળવા તો દે

મુકુલ 'ચાતક '

21 November 2016

સ્મરણનું કોડિયું ખૂણે મૂકી ગયો ઉજાસ એ ભુલાતો નથી ,મુકુલ દવે 'ચાતક'

સ્મરણનું   કોડિયું   ખૂણે   મૂકી  ગયો  ઉજાસ  એ  ભુલાતો નથી
ને  ફૂંક  મારુ  છું  હવામાં  ધારણાનો દીવો  તો ઓલવાતો નથી ,

રાત્રી  થતાં  મારાજ  સાથી  કઇ  પગદંડી  ભણી  નીકળી  ગયાં ,
નાહક  સગડ ધરબાઈ  ગ્યાં ને માર્ગ નો ભેદ તો પરખાતો નથી ,

ચાલે છે થનગનતાં શ્વાસો ત્યાં સુધી ના એજ છળતાં માર્ગે છું ને ,
એનો  મને  તારા  વગર  કોઈ અહીંયા પર્યાય તો  દેખાતો નથી ,

સૂરજ  ઉગ્યો  ને  ઝંખનામાં  વૃક્ષની  ડાળીથી પંખી  ઊડી  ગયાં ,
ચૂલો   જલાવવા   ડાળના   ઠૂંઠા   વગર   રોટલો  શેકાતો  નથી ,

ભીતર   પ્રગટાવી  ને   એ  પછી   અજવાળવાની  તો   વાત  છે ,
'ચાતક' અનંત  અઘરી સફરમાં કોઈ રસ્તો ભીડમાં મળતો નથી ,

મુકુલ દવે 'ચાતક'