19 March 2014

તરસ જયારે હતી આવી ઊભાસાગર કિનારે ખારા પાણી ઊછળતા રહ્યા ,

તરસ હતી જયારે આવી ઊભા,સાગરકિનારે ખારાં પાણી ઊછળતાં રહ્યા ,
તરસ  ન્હોતી  છતાં  ઊભા આવી   મીઠે ઝરણે  હંમેશ અંતે તરસતા રહ્યા,

જિંદગીભર ફરજ  એને  પડી ક્યાંથી બની ફર્યા કરે રૂપવાન  હરણ થઈને ?,
સતત અહિયાં કોઈ લલચાઈને  જો તીર મારે એ જ ભયથી ફફડતા રહ્યા ,

ભલે  ઘરની ચણેલી ભીંતના  દ્વાર  ને  બારી પણ ખુલ્લાં રાખ્યાં હશે એણે ,
ભીતરના  દ્વાર છેલ્લે ના ખુલ્યા ને  ભેદ પણ દીવાલમાંથી ખખડતા રહ્યા ,

સમયની ચાલમાં એ  ઊજળો માણસ  વ્રુક્ષની છાયામાં જઈ  ભૂલથી બેઠો ,
એ  ભાસતો કાળો   માણસ  કાળા પડછાયાની  કાળાશને  પડકારતા રહ્યા ,

પહોંચ્યા એ  જગ્યાએ  ને  કહી  પણ ગયા છૂટા પડ્યા છીએ અહીં આપણે ,
જરૂરથી   'ચાતક'   આવશે   એ  તેથી  જ  શ્રદ્ધાનો દીવો પ્રગટાવતા રહ્યા
મુકુલ દવે "ચાતક"

10 March 2014

કેવા લોક લથ પથ જામ સામે ચેસ કહી પીવાનું રાખે છે ,ચાતક

કેવા લોક લથપથ  જામ સામે 'ચેસ' કહી પીવાનું રાખે  છે ,
ક્યાંથી   આવી લોક  વ્યથાને  કેશ  કરી જીવવાનું રાખે છે,

કોઈ  સાજનની  નયનો ના ચંચળ કામણથી ઘાયલ હોય ,
ઊંડા   જખ્મોના  ભડકાથી   ફેસ  કરી  લડવાનું  રાખે  છે ,

ઘૂંટ  લે  એવી રીતે જાણે જીવતરનું  સરનામું  મળ્યું  હોય ,
વલખાંની   લાગણી  ફંગોળી  જામ  અથડાવાનું  રાખે  છે ,  

સંબંધોના માનવ  વ્યવહાર  ને  નાણાં બોદાં થઈ જાય છે , 
આવનારને  સાકી  પ્યાલા   પીરસી રણકારવાનું  રાખે છે ,

હ્રદયના દુઃખ-દર્દની ભારે તીખી ફાંસની વાગતી ચીસોને ,
કેવા જતનથી  સાકી  મયખાનાને  શણગારવાનું  રાખે છે ,

ઝાંઝવાં  જીવતરના  ઝેરને  ઘોળી  લલકારીને  જીવી   લે 
મદિરાને જીવતર રસસહ  "ચાતક"  ગટગટાવાનું રાખે  છે 

મુકુલ દવે "ચાતક"

7 March 2014

સ્વયં રડે હર હ્રદય આંસુ નયનમાં હોતા નથી ,

સ્વયં   રડે   હર    હ્રદય    આંસુ   નયનમાં   હોતાં   નથી ,
ઊછળતાં  નિજ  જળનાં  હર મોજાં તળાવમાં  હોતાં નથી 

સૂરજનું     ઊગવું    ને    ઢળવું    નિજ    સાંજનું    હંમેશ ,
માણસ   ગઈ કાલના  આજના   એકરૂપમાં  હોતા    નથી 

તુજને   કહ્યું  છે  કોઈ  પળે  નિજ    પંચતત્વોમાં  ભળીશ ,
અંતિમ   સફરમાં  નિજ  પગલાં  સ્મશાનમાં  હોતાં  નથી 

મારો    ટકોરા    માણસને,  ખાલીપાથી    ખખડયા    કરે ,
જોયા કર "ચાતક" નિજ  હ્રદયના અવાજમાં   હોતાં નથી 

મુકુલ દવે "ચાતક"