31 March 2016

સ્વયં રડે હર હૃદય આંસુ નયનમાં હોતા નથી ,મુકુલ દવે "ચાતક "


સ્વયં  રડે   જો  હૃદય  આંસુ   નયનમાં  હોતાં  નથી ,
તોફાની  મોજાંના   વહેણ   બેચાર માં   હોતાં   નથી ,

સૂરજ  નું  ઊગવું  ને એમ  ઢળવું સાંજનું  હંમેશ  રહે ,
માનવ  જ  કાલના  આજમાં એકમેક માં  હોતાં નથી ,

હે  ગુલબદન  મારું  બદન  ભળશે તત્વો ના બીજમાં ,
શોધીશ   ખુદ  તારા  ચરણ  સ્મશાનમાં  હોતાં  નથી ,

મારો    ટકોરા   ખખડતો   અંદર   અધીરો   હોય   છે
તારા   શહેર માં   માનવી   આબાદમાં   હોતાં   નથી ,

ફૂલો    ચમનમાં   પ્યાસથી  ઝૂરે   ઝુરાપા માં  અહીં ,
જાજમ   મહીં   ઝાકળ  છતાં ખેરાત માં  હોતાં  નથી ,

મુકુલ દવે "ચાતક "

29 March 2016

અહીં વરસો ના વરસો તરસ થી તરસી જવાનું ,મુકુલ દવે "ચાતક "


અહીં વરસો ના વરસો તરસ થી તરસી જવાનું ,
યુગો   ની    રાખ   ખંખેરી   કૂવા માં   ડૂબવાનું ,

ઈચ્છા  ક્યાંથી  ગહન ફૂટી  લજવી  દે વેશ્યા ને
 છે  કાણી   ડોલ  ને   ખાબોચિયાં ને    ચૂંથવાનું ,

મહોરા    કેટલાં    પેટે ,  મુઠ્ઠી    ભર   લોટ  માટે ,
સમય ને કોતરી   નખથી  રક્ત ને  આંતરવાનું ,

વરસ  બદલાય ,તારીખો,પ્રસંગો  બદલે નાહક ,
ને    ઊગે   ઝાડ    સૂક્કા  પાંદડા  થી   ખરવાનું ,

પડી  છે   લાશ    ઠેબા   ખાઈ, દીવો  તન સમેટે
ઈચ્છાઓં   આયખામાં   સંઘરી ને     ઢસડવાનું ,

મુકુલ દવે "ચાતક "

20 March 2016

ને જિંદગી ઉક્લેતા દરવાન નો રણકો હતો મિત્ર ,મુકુલ દવે "ચાતક


આમ  જિંદગી   ઉક્લેતાં   દરવાનનો  રણકો   હતો   મિત્ર ,
ભટકાવના વળગણ નું  અવઢવ,કાળ ને ડસતો હતો મિત્ર,

ભરરાત  પૂનમની  વરસતી  શીત  ઢળતી  ચાંદની   હતી ,
જોયું   સવારે   આંખમાં  ગત  તાપનો  તણખો  હતો  મિત્ર,

ભેટ્યાં   હરખથી     હાથને  સ્પર્શ્યા  નહીં  સારું  થયું   મિત્ર ,
મુઠ્ઠી મહીં તપતા અગન ની  આગ નો  ભડકો   હતો   મિત્ર

ખુલ્લી  હથેળીમાં  લકીરો  નહીં,  નર્યા   ઉઝરડા ઓં   હતા ,
ચંદ્રગુપ્ત   ખાતાના   ઉઝરડા  કબૂલ   કરતો   હતો    મિત્ર,

છે  મૃગજળ ની  પ્યાસ નાં જળ ,ઝાંઝવાનાં નામ  વાદળાં ,
ને  સાવ  કોરાં  વાદળાં માં  બોલ  શું  ચણતો   હતો   મિત્ર,

મુકુલ દવે "ચાતક"


18 March 2016

આમ નાની વાતમાં ને વાતમાં ઝટ ટોળું કર્યું ,મુકુલ દવે "ચાતક"

સાવ  નાની  વાતમાં  ઝટ  આમ  ભેગું   ટોળું   કર્યું ,
ગંધાતા   ખાબોચિયામાં  રગદોળી  મોં  કાળું   કર્યું ,

જાતને   ઠોકર  લગાવી, ત્યાર થી રહે   ચકરાવમાં ,
શૂન્ય   ને   બ્રહ્માંડ    જાણી    ફળિયે    કુંડાળુ   કર્યું ,

ને  ચર્ચા  જેવી  દુવાઓ  ની   દીવાનગીમાં ફેલાઈ ,
એવું  વાવાઝોડું   આવ્યું   ભાગ્ય  એ  ભોપાળું  કર્યું ,

ડર  હવે  તો  દાઝવા  કે ડૂબવાનો  પણ  ક્યાં  રહ્યો  
શીખ્યા  ત્યાથી  ઝાકળ માં  ન્હાવાનું    રૂપાળું  કર્યું ,

કંટકો  ઘાયલ  નથી  કરતા , પુષ્પોનો આઘાત  છે ,
દોસ્તી     છે    કંટકો થી     પ્રેમમાં    સુંવાળું    કર્યું

આ ગઝલ,વાર્તા,નથી મને ધ્યાનથી હળવે વાંચજે ,
જો નહીં  વરતાય  ભીતર  ઘાવ  ચહેરે  જાળું  કર્યું
મુકુલ દવે "ચાતક"