7 November 2016

શિશુના જન્મ સમયની વેદનાથી " માં 'ની આંખો ભીંજાય છે ,મુકુલ દવે 'ચાતક '

શિશુના જન્મ સમયની વેદનાથી " માં 'ની આંખો ભીંજાય  છે ,
વેદના  ના  કેટલાંય   છેદથી   સર્જન   ગઝલનું    સર્જાય   છે ,

ઝાડ   ઉપર   ઈંડુ   પંખીનું   ફૂટે   ને  પાંગરે  ક્ષણની  અટકળે ,
શ્વાસ ને ધબકાર મળવાથી ખૂલે આંખો પછી વિસ્મય થાય  છે ,

થઇ   સદ્ધર  હાથમાં  દીવાસળી   લઈ  ઝૂપડાં  સામે  જાય   છે ,
ભૂખ   પેટની   ભડભડી   ઊઠે  પહેલાં   આગ  જેવું   દેખાય  છે ,

સૂર્ય  ઊગ્યો  ને તરસની  શોધમાં  રણની  દિશા  સામે   દોડ્યો ,
સૂર્ય આથમતાં જ રણમાં પહોંચતાં ત્યાં જળનું છળ થી જાય છે ,

માણસો    ટોળે    વળી    સંબંધ    ટોળાને   કહે    છે   જ્યારથી ,
કોઈનું   કોઈ  નથી  સાથે  છતાં  ટોળા  વગર  ક્યાં  જીવાય  છે ,

વ્યાપ્યુ   છે   ઝેર   કારમું  આ  સંતાપવાળા  શહેરમાં ને  છેવટે ,
જ્યાં હિંસાથી દિન ભસ્મ થાય ને અહિંસાની કથાઓ કહેવાય છે,

હોય     સ્વપ્ન    જેવું     શું    આ    સળગતાં    અજવાળે     કહે ,
સૂર્ય      વિના      આભમાં   કાળાં  જ     વાદળ      બંધાય     છે
 મુકુલ દવે 'ચાતક '


No comments:

Post a Comment