22 July 2017

જાગ્યો છું હું ત્યારથી જ ખુદાનો જ દિવાનો થતો ગયો,મુકુલ દવે 'ચાતક'

જાગ્યો  છું  હું  ત્યારથી જ ખુદાનો જ દિવાનો થતો ગયો
જાણ્યે  અજાણે  હું  જ  વ્યક્તિત્વ જ  વિનાનો થતો ગયો

હું  પણ  મનોમન ઓગળી  રહ્યો  છું  ધીમેથી બરફ જેવો
જળથી ગંગાજળ થઇ પ્યાસ છિપાવી લોકોનો થતો ગયો

આપી  છે  તારી  આંખો  એ  મુજને  કરુણાની વિશાળતા
ને   હૂબહૂ   તારી  દ્રષ્ટિથી  સાવ  દરિયાનો   થતો  ગયો

ભીતર  મળી ને  પ્રાર્થનામાં  આમ  થાઉં  છું  ભર્યો  ભર્યો
નીકળું  છું  બસ  હું  પીરની  જેમ , કાફલાનો  થતો ગયો

એ  ભાલ  ઉપર પણ  સદાય તારું તિલક થઇને રહીશું કૈ
આપી  છે  તારા  એ  પ્રીતે  શ્રદ્ધા , બસ  નાનો થતો ગયો

મુકુલ દવે 'ચાતક'


14 July 2017

નિજ હ્ર્દયે ઈશ્વરને સ્થાપવા મંદિર ભીતર જોઈએ ,મુકુલ દવે 'ચાતક'

નિજ   હ્ર્દયે   ઈશ્વરને   સ્થાપવા  મંદિર   ભીતર   જોઈએ
આયખાના છળને પારખવા  સ્વયંનો એક  ઈશ્વર  જોઈએ

આ  યુગોની  તૃષ્ણાનો  તું  મર્મ  કેવળ શોધવાનો  હોયતો
ઝેર  પ્હેલાં  પી  પછી  મારણને  માટે  એક  શંકર  જોઈએ

ટેરવાના   સ્પર્શથી   ફૂલોને   જખ્મો   કેટલાં   તો   આપ્યા
પુષ્પોના     જખ્મોની    ખૂશ્બુ   માણવા   અત્તર     જોઈએ

સાવ રાધાની તૃષ્ણામાં કૃષ્ણ કાયમ વરસતાં ઝળહળ  રહે
ને  શ્યામભીની  એ  રાધાને  જમુના  ઘાટે  ગાગર  જોઈએ

ખુદથી માણસ અલગ થઇ કાચના ઘરમાં રહે ને ફૂટી જાય
આમ માણસ શોધવા ફરીએ  શહેરમાં એક પથ્થર  જોઈએ

લેખ  છો  ને હોય છઠીના આ લલાટે  પણ  ઉઘાડવાં દ્વારને
બસ લલાટ ઉપરજ 'ચાતક' ઈશ્વરના તો હસ્તાક્ષર જોઈએ

મુકુલ દવે 'ચાતક'

8 July 2017

ભાવ શબરીના પુણ્યવત તો થયા આપોઆપ રામ આવશે ,મુકુલ દવે 'ચાતક'

ભાવ શબરીના પુણ્યવત તો થયા આપોઆપ રામ આવશે
નામ  રાવણનું  ના  દે , હનુમાનની  સાથે  સંગ્રામ  આવશે

આયખાના   રંગને   ચોળી   શરીરે   રૂડી    રાખ    ચોળીશું
શીવના  વિષમાં  શ્રદ્ધા  હોય  તો   ફકીરીનું  મુકામ  આવશે

વાંસળીના    શ્વાસના   શબ્દો   રાધા  મીરાંના   રોમરોમમાં
ઝેર    પચ્યું    મીરાંનું ,   ઉભી    છે   દ્વારે    શ્યામ    આવશે

છે  વિકટ  રસ્તો  નર્કથી  સ્વર્ગ સુધીનો ઊંડે તો  ઉતર  જરા
ઈશ્વર   નામે  જ  રહસ્યો  ઝાંઝવાના  ખુલ્લે  આમ   આવશે

તું   ભલે  'ચાતક'  વલોવાઈ   ગયો  બુંદે  બુંદે  તો   શું  થયું
આંસુઓના જળ હવા થઇ ઘનઘોર  શ્રાવણ ઠરીઠામ આવશે

મુકુલ દવે 'ચાતક
'

1 July 2017

હું ઘટગટાવી સમયને પણ ઊંડેથી પી રહ્યો છું ,મુકુલ દવે 'ચાતક'

હું ઘટગટાવી સમયને  પણ  ઊંડેથી પી રહ્યો  છું
આયનામાં  જીર્ણ  મારા ચ્હેરાને  ચૂમી  રહ્યો   છું

લાજ રાખું  છું હું  પણ તારી સમય તારા નશાની
ઝાંઝવાની  તીવ્ર  સ્વયંની તરસ  ઘૂંટી   રહ્યો  છું

સાવ  નિરર્થક  દોડ્યો  ખુદ તું જ્યાં દીવાનગીમાં
પ્રેમ સ્મરણના જ  રંગીન તારલા તોડી  રહ્યો  છું

હું  જરા  જાગું  ન   જાગું  ઊંઘમાંથી ને  અચાનક
જે    રહેલા   શ્વાસના   થડકા   માણી    રહ્યો    છું

છે ફણીધર નાગસમ જેવો સમય તો કૈં અનંતનો
નાથવા    નારાયણ    વિષ્ણુને   પ્રાર્થી   રહ્યો   છું

મુકુલ દવે 'ચાતક'