28 March 2019

બારણાં ખુલ્લા છે પણ એ પ્રતીક્ષાને પોંખવી ક્યાં,મુકુલ દવે 'ચાતક',

બારણાં  ખુલ્લા  છે  પણ  એ  પ્રતીક્ષાને પોંખવી  ક્યાં
પ્રેમ   છે   પણ  તૂટતાં  એ   વિશ્વાસને  કણસવી  ક્યાં

આજ  પણ  એ  આંખમાં ઝળહળ મસ્તી છે જે તરી છે
જે   હતો  પહેલા   નશો   એ   પ્યાસને  હંફાવવી ક્યાં

તેં  પહેલા જે  આગ સળગાવી હતી ઠંડીતો  થઈ ગઈ
આંખમાં   જે    ચિનગારી   છે   એને   પેટાવવી   ક્યાં

આમ   સાથે   કૈં   વિતાયેલા   સમયને   રોકવો   કેમ
સળગતી આ આગ બુઝાવા વાદળી વરસાવવી ક્યાં

એ   ક્યારેક  તો  મહેફિલમાં  આવશે  એ  આશથી  હું
લઈ  ઉમ્મીદને જવું  પણ  એ  લાવે  છે  લાગણી ક્યાં

મુકુલ દવે 'ચાતક'

26 March 2019

ડૂબી જો માણસમાં પછી ખારા દરિયામાં ચાલ તું, મુકુલ દવે 'ચાતક'

ડૂબી  જો  માણસમાં  પછી  ખારા દરિયામાં  ચાલ તું
જ્યાં આંખમાં પાણી ખૂટે, ખુદના તળિયામાં ચાલ તું

ઊંડે   સન્નાટો   તુજમાં   છે,  ઢાંક   પિછોડા  રહેવા  દે
ભીતરની  તોડી  ચીસને  ખુદ  ઓલિયામાં  ચાલ તું

ડાહ્યાપણા  નો  ભાર  જો  ખુદ  ઊંચકી  ના   શકે  તો
ઝરમર  શ્યામભીનો  થઈને શામળિયામાં  ચાલ  તું

જિંદગીનો  પ્રવાસ  બસ  તારી  રીતથી તો  ના થયો
મૂલ્ય  તરસનું   ના  રહ્યું , બસ પાળિયામાં ચાલ  તું

સામે  ઝરૂખે  દીવા  બળે  છે  એ  બહાર  તો  આવશે
અકબંધ  છે  શ્રદ્ધા  જ  બસ તારા ફળિયામાં ચાલ તું 

મુકુલ દવે 'ચાતક'

19 March 2019

મેં જયારે રાત પડછાયાની સાથે એકલાએ ગાળી છે,મુકુલ દવે 'ચાતક'

મેં   જયારે  રાત   પડછાયાની   સાથે   એકલાએ  ગાળી  છે
ત્યારે  ખભા ઉપર ચઢી અંદરના વેતાળે વાર્તા સંભળાવી છે

હું અંદરથી તૂટ્યો જેવો ત્યાંજ શ્વાસની વ્યાપકતા નિહાળી છે
એક  સાલી  શ્વાસની  આ  સાંકડી  જૂની  ગલી  નખરાળી  છે

લપસ્યો  પગ આમ તારી યાદની  શેરીમાં જઈને બસ આજે
શું  સત્ય  કરતાં  હવે  તારી  કલ્પના  જાણે  વધુ  રૂપાળી  છે

પૂછ   જઈને   અંધને   દીવાનગીમાં  કેવી  તબાહી   ગ્રહે  છે
પ્રેમ   ને   ઈશ્વરના  ઝઘડામાં   ભવોની   દીવેટો   બાળી  છે

જોયું   ગોઠી   ગઈ   છે   દીવાનગી  દોસ્ત  મને  એવી  રીતે
ભેટમાં   તેં   મોકલેલી   સળગતી   આ   વેદના  સુંવાળી  છે

ઘર સુધી જો હું પહોંચી પણ શકું એવા એંધાણ દેખાતા નથી
આમ  જાતે ખુદ  ચણેલી  ભીંતની  તો  આ  ધરી કાંટાળી  છે

મુકુલ દવે 'ચાતક'

12 March 2019

હરકદમે તેં જયારે મને તારી પાંપણે શણગારયો છે, મુકુલ દવે 'ચાતક'

હરકદમે  તેં  જયારે  મને તારી પાંપણે   શણગારયો  છે
ત્યારે જિંદગીના એ ઝવેરીએ ભર બજારે અજમાવ્યો  છે

કેવી રીતે બુઝાવી  તું  શકે  અંદરના ઝળહળતા દીવાને
જેને   રાતદિન   તેં  આપણા  તોફાનમાં  પ્રગટાવ્યો   છે

મારે  જીતવું  નથી, તો  તું  કેવી  રીતથી  મુજને   હરાવે
ખુદ  મેં  સ્વયમના  યુદ્ધમાં  તો  ઈશ્વરને  અજમાવ્યો  છે

તારું  આવવું, પાછું   જવું, બસ  આંખમાં  ઉઘાડવાસ  છે
તારી  પ્રતીક્ષામાં  ક્ષણ  ક્ષણે પ્રેમ ઊંચકી  છલકાવ્યો  છે 

તારું   નામ  મારા  લોહીમાં  ઝીણું  ઝીણું  કંતાઈ ગયું  છે
તું ન્હોર ભરી લે,મેં બખિયા ભરીને તો જીવ બહેલાવ્યો છે

મુકુલ દવે 'ચાતક'