હું બોલું કે તું બોલે તોયે ઘણું બોલાય છે ,મુકુલ દવે 'ચાતક'


હું   બોલું  કે  તું  બોલે  તોયે  ઘણું   બોલાય  છે 
કહેવું   હોય   જે   એ  ખાસ   ક્યાં  કહેવાય  છે 

ઈશ્વરને  આમ  જઈને  પૂછું  તો  કહેતો  નથી 
સફર છે લાંબી ને રસ્તો ટૂંકો પૂછે ક્યાં જાય છે 

જ્યાં  તું  પણ  રહે  છે એનું સરનામું આપ્યું છે 
પ્હોંચતા   ત્યાંજ  અધરસ્તે  રસ્તો  ભૂંસાય  છે 

ને ઢળતાં સાંજ મારુ દિલ જોરથી ધબકે તો છે 
અર્શ્રુ  વિના રડવામાં શ્વાસ ભીના સંભળાય  છે 

નિકટ  તું  હોય  છે  તો ભય કશાનો હોતો નથી 
હું  ખુદ  મારાથીયે  ડરું  છું તું જયારે રિસાય છે 

પ્રણયની  ભાળ  લેવા કૃષ્ણ વગાડે છે વાંસળી 
વૃન્દાવન જાવ મીરા રાધાના સૂરો  વ્હેંચાય છે 
મુકુલ દવે 'ચાતક'
10 Top cell Phones

I say that you speak a lot
That is to say, what is called a special place

I don't ask God to go and ask like this
The journey is long and the road is short

The address where you also live is given
When you reach there, the road is erased

My heart beats loudly in the evening
Crying without tears sounds wet

If you are close, there is no fear
I myself am afraid of you when you are angry

Krishna plays the flute to find love
Go to Vrindavan Meera Radha's tunes are distributed


मैं कहता हूं कि आप बहुत बोलते हैं
यही कहना है, क्या विशेष कहा जाता है

मैं भगवान से जाने और इस तरह से पूछने के लिए नहीं कहता
यात्रा लंबी है और सड़क छोटी है

जहाँ आप रहते हैं उसका पता भी दिया गया है
जब आप वहां पहुंचते हैं, तो सड़क मिट जाती है

मेरा दिल शाम को जोर से धड़कता है
बिना आँसू के रोना गीला लगता है

अगर तुम पास हो, तो कोई भय नहीं है
मैं खुद आपसे तब डरता हूं जब आप गुस्से में होते हैं

प्रेम पाने के लिए कृष्ण बांसुरी बजाते हैं
वृंदावन जाएं तो मीरा राधा की धुनें बांटी जाती हैं


Post a comment

0 Comments